| | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | |

Wieczór nad Oazą  

Niedawno chorowałem i byłem praktycznie bez szans na jakiekolwiek wędkowanie. Osłabiony po chorobie nie miałem sił spakować się do samochodu, a co dopiero zanieść później rzeczy na łowisko. Ale od czego ma się prawdziwych kumpli. Jeden telefon i już Oazą zapachniało.

Michał podjechał pod dom. Mimo że sił we mnie nie było, serce rwało się już od kilku godzin nad wodę. Spakował wszystko do samochodu i zawiózł na OAZĘ. Zaniósł graty na upatrzone stanowisko i rozłożyliśmy wędziska.

Spokój cisza i tylko ptactwo rajcuje. Czasem da się słyszeć plusk ryb wyskakujących za owadami. Roślinność budzi się dopiero do życia i brak jeszcze liści grążeli na powierzchni lustra wody, ale znamy miejsce i wiemy gdzie dołek, a gdzie jest płycej.

Zbliżał się wieczór i słońce już zaszło. Specjalnie na efekty nie liczę, bo zmienił się wiatr i zrobiło się chłodno. Postanawiam, więc zrobić parę wieczornych fotek. Może trochę ciemne, ale jest już późno.

Jezioro zza przybrzeżnych krzaków i drzew.

Robi się całkiem ciemno.

Nasze już ledwo widoczne stanowisko

Zapadają ciemności, a na wodzie widoczny jest spławik ze świetlikiem

W końcu zapalamy lampę gazową, a w oddali widać już tylko kołyszący się świetlik na wodzie

Kolega Michał oświetlony lampą, wpatruje się w swój spławik.

W końcu o godzinie 0.30 robimy odwrót. Jak rzesz był mi potrzebny ten wyjazd. Przez chorobę, był to mój pierwszy pobyt w tym roku nad wodą. A zawdzięczam go właśnie Michałowi.

W przyszłości na pewno wrócimy nad to łowisko. Za dnia też jest tu pięknie.

Wydarzenie miało miejsce w połowie maja 2003r.

Bolesław "Wędkoholik" Michalski

---

– Komentarze –